حسن عليه السلام نيز به هنگام توصيف مهدى عليه السلام ، او را نهمين فرزند برادرش حسين عليه السلام مىخواند ، « 1 » چنان كه امام حسين عليه السلام نيز خود همين را بيان نموده است . « 2 » اندكى بعد امام زين العابدين عليه السلام سخن پيامبر صلى الله عليه و آله را در بارهء امام جعفر صادق عليه السلام فراز مىآورد كه فرمان مىدهد او را « صادق » لقب دهند ؛ چرا كه در نسل پنجم از او ، جعفرى كذّاب ، پديدار مىشود كه معاصر امام مهدى عليه السلام و در پى غصب جايگاه اوست . امام زين العابدين عليه السلام پس از نقل سخن پيامبر صلى الله عليه و آله ، قائم را دوازدهمين وصىّ پيامبر صلى الله عليه و آله مىخواند و مىفرمايد : ثُمَّ تَمتَدُّ الغَيبَةُ بِوَلِىِّ اللَّهِ عز و جل الثّانى عَشَرَ مِن أوصِياءِ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله وَ الأَئِمَّةِ بَعدَهُ . « 3 » سپس غيبت ولىّ خداى عز و جل كه دوازدهمين نفر از اوصياى پيامبر خدا و امامان پس از اوست ، استمرار مىيابد . امام كاظم عليه السلام نيز در بيانى رمزآلود ، امّا مفهوم براى خواصّ شيعه ، اندكى زمان را دقيق‌تر بيان مىدارد و مىفرمايد : إذا فُقِدَ الخامِسُ مِن وُلدِ السّابِعِ فَاللَّهَ اللَّهَ فى أديانِكُم ، لا يُزيلُكُم عَنها أحَدٌ ، يا بُنَىَّ ! إنَّهُ لابُدَّ لِصاحِبِ هذَا الأَمرِ مِن غَيبَةٍ . « 4 » هنگامى كه پنجمين نفر از نسل هفتمين امام ، ناپيدا شود ، خدا را خدا را در دين‌هايتان ! مبادا كسى شما را از آن جدا كند . پسر عزيزم ! صاحب اين امر ( قيام ) را ناگزير از غيبتى است . هر چند اين بيان در زمان خود ، رمزآلود بوده است ، امّا پس از تحقّق و شروع غيبت ، به راحتى معلوم گرديد كه مقصود امام كاظم عليه السلام از هفتم ، وجود مبارك خود

--> ( 1 ) . ر . ك : ج 3 ص 102 ح 507 . ( 2 ) . ر . ك : ج 3 ص 107 ( خبر دادن امام حسين عليه السلام از غيبت امام مهدى عليه السلام ) . ( 3 ) . ر . ك : ج 3 ص 109 ( خبر دادن امام زين العابدين عليه السلام از غيبت امام مهدى عليه السلام ) . ( 4 ) . ر . ك : ج 3 ص 117 ( خبر دادن امام كاظم عليه السلام از غيبت امام مهدى عليه السلام ) .